جامعه و فرهنگ روسیه

 Thursday, October 22, 2020  امروز شمسی

تماس با ما  تماس با ما   گزارش ویژه  گزارش ویژه   درباره ما  درباره ما   مناطق  مناطق   صفحه نخست  صفحه نخست  
  چاپ

میراث تولستوی در کریدور غیرممکن ها

نماینده ویژه رئیس جمهور روسیه در امور همکاری های فرهنگی بین المللی با اشاره به این موضوع که سیاست هنر ممکن است در حالی که هنرمند به دنبال ناممکن است، تاکید کرد: "فرهنگ به نوعی بالاتر از سیاست است."

  

گفتگو: علی رغم پیچیدگی­های موجود در اوضاع سیاست خارجه، روسیه به تقویت روابط فرهنگی حتی با دول مخالف خود (دولت­هایی که علیه روسیه تحریم وضع کرده­اند) ادامه می­دهد. میخاییل شویدکوی نماینده ویژه رئیس جمهور در امور همکاری­های فرهنگی بین­المللی درباره توجه به فرهنگ روسیه در فرای مرزهای کشور و توانایی­های روسیه برای ارائه پیشنهادات به تمام دنیا و همچنین محورهای اصلی برای توسعه هنر معاصر توضیح می­دهد.

 

شما می­گویید که فرهنگ روسیه بسیار غنی است و از هیچ چیز واهمه ندارد. آیا سیاست برای فرهنگ چالش برانگیز نیست؟

افرادی که می­گویند فرهنگ با سیاست ارتباطی ندارد، هم درست فکر می­کنند و هم کمی به انحراف رفته­اند. فرهنگ به سیاست وابسته است، فشار آن را بر خود احساس می­کند، اما به این معنا نیست که سیستم آن را از ریشه تغییر می­دهد. فرهنگ در طول هزاران سال به رشد و بالندگی می­رسد. کاملا روشن است که هنرمندان در فعالیت­های اجتماعی خود تحت تاثیر عوامل سیاسی قرار می­گیرند. حتی به زندگی سیاسی و مشارکت در آن تمایل و کشش پیدا می­کنند که این مساله کاملا طبیعی است. با این حال، هرچه ذهن هنرمند بیشتر رشد و تعالی پیدا کند، کمتر به مساله سیاست و زندگی سیاسی وابستگی خواهد داشت. مایاکوفسکی[1] شاعر معاصر روس اشعار سیاسی زیادی دارد، اما آنچه او با زبان انجام داد، در تمام دوره رمانتیسم انقلابی دهه 10 و 20 قرن بیستم و شروع واکنش انقلابی در سال­های 30 همان قرن تاثیر گذار بود. مهم این است که بدانیم چرا فرهنگ را دوست داریم و به آن ارزش می­دهیم. فرهنگ زنده و جاودانه است، به همین خاطر باید گفت که فرهنگ به نوعی بالاتر از سیاست است.

موضوع دیگری نیز هست. سیاست هنر ممکن است در حالی که هنرمند به دنبال ناممکن است. انیشتن می­گوید که تو زمانی انسان می­شوی و خود را انسان احساس می­کنی که پا را فراتر از مرزهای ممکن بگذاری. همین نکته مرز هنر و سیاست را جدا می­کند. سیاستمدار همیشه در مسیر ممکن­هاست، اما هنرمند در غیرممکن­ها سیر می­کند.

آیا تنش­ها در روابط بین­الملل بر همکاری­های دولتها در حوزه فرهنگ تاثیرگذار هستند؟

به اعتقاد من، موضع گیری امروز رهبر روسیه کاملا ثمربخش است. همکاری فرهنگی جدای از ماجراجویی­های سیاسی است. ما به توسعه تماس­های فرهنگی با سایر کشورها پرداخته و کاری با حوادث دنیای بین الملل نداریم. به عنوان مثال، با وجود شرایط بوجود آمده با اوکراین، ما به نقطه نظرات سیاستمداران و رهبر اوکراین کار نداریم. مسیر فرهنگ ما برای اوکراینی­ها باز است.

نمونه دیگر، آمریکا است. مناسبات ما با آمریکا همیشه پرتنش بوده و خواهد بود. با این حال 80% فیلم­هایی که در سینماهای روسیه به نمایش گذاشته می­شوند، ساخت ایالات متحده است و 30% هنرمندان «متروپولتین اپرا» در نیویورک روس هستند. با بریتانیایی­ها همیشه مشکل داشته­ایم، اما روز 25 فوریه 2016 ما سال زبان و ادبیات روسی را در بریتانیا افتتاح کردیم و در مقابل روز 27 آوریل 2016 نیز روز زبان و ادبیات انگلیسی در روسیه شروع به کار می­کند. این افتتاحیه با راه اندازی یک قطار و یادداشت­هایی از شکسپیر همراه می­شود.

علیرغم تمامی مشکلات در عرصه بین­الملل، با وزارت خارجه فرانسه نشست کمیسیون مشترک با موضوع فرهنگ، آموزش و جوانان را برگزار کردیم. البته این برنامه از سال 2007 آغاز شده و همچنان ادامه پیدا کرده است. طبیعی است که ما با شرکایمان در کشورهای مستقل همسود و شرق نیز به ارتباطات گذشته ادامه می­دهیم. باید بگویم که متقاضیان فرهنگ روسیه و ادبیات کلاسیک آن در دوره معاصر کمتر از متقاضیان نفت و گاز نیستند، چه بسا هر روز بیشتر هم می­شوند.

با این اوصاف می­توان گفت که روسیه از تمام ظرفیت­های خود در بخش فرهنگی برای تاثیرگذاری بر سیاست خارجی استفاده می­کند؟

من از بکار بردن عبارت «قدرت نرم» خودداری می­کنم، دلیلش این است که یا از قدرت باید استفاده کرد یا از نرمش، به عبارتی نرمش با زور امکان پذیر نیست. فرهنگ جهانی برای همکاری به مثابه «دوست داشتن» است، به زور نمی­توان کسی را دوست داشت. یکی از همکاران ژاپنی من (مدیر کل دپارتمان فرهنگ و اطلاعات وزارت امورخارجه ژاپن) می­گفت که همکاری­های فرهنگی در سطح جهانی شبیه به طب پزشکی چین است؛ باید مدت زیادی از این داروها استفاده کنی، دوره طب سوزنی را بگذارنی تا درمان بشوی.

عشق از تعجب آغاز می­شود. ما باید یاد بگیریم چطور پیشنهاد بدهیم. باید یک موضوع ساده را درک کنیم. هزاران نفر در روسیه پیدا می­کنید که زبان انگلیسی می­خوانند تا آثار شکسپیر یا دیکنز را به شکل اصلی آن مطالعه کنند. اما حقیقت این است که فراگرفتن زبان برای عملی ساختن برخی فرصت­هاست. گرایش به زبان روسی گاه بالا می­رود و گاه فروکش می­کند. به محض اینکه همه با هم دشمن می­شویم، توجه به زبان روسی بالا می­رود. همین که دوست می­شویم، ساز و کارهای دیگری جای آن را می­گیرند.

یک مثال می­زنم. امروز در روسیه نزدیک به 6 هزار شرکت آلمانی مشغول به کار هستند که همگی متخصصین به دو زبان را جذب می­کنند. به همین خاطر ما می­خواهیم که همکاری­ها در ابعادی وسیع­تر و بیش از همه در بعد اقتصادی توسعه پیدا کنند. مردم باید بفهمند که فراگرفتن زبان روسی یک امتیاز است و به ما فرصتی برای پیدا کردن کار بهتر می­دهد. علاوه بر این، همکاری­های فرهنگی و انسانی بین­المللی فقط تبلیغ فرهنگی یا تبلیغ کشور از طریق فرهنگ نیست. در کنار اینها، ما باید در نظر داشته باشیم که در فضایی تهاجمی زندگی می­کیم. ما ابزار عمل را داریم. نمایش گروه بالشوی تئاتر در انگلستان همیشه موفقیت آمیز است و سخنان دیوید کمرون درباره سیاست روسیه در قبال سوریه یا اخبار و تحلیل­های بی بی سی در کانال­های تلویزیونی هیچ تاثیری بر باله ندارند. در اینجا مساله زور نیست، بلکه بیداری است.

ادامه دارد...

منبع: سایت شورای امور بین الملل روسیه

http://russiancouncil.ru/inner/?id_4=7456#top-content



[1]  ولادیمیر مایاکوفسکی، متولد 1893 و درگذشته 1930، شاعر و درام نویس فوتوریست (آینده گرای) انقلابی روسیه بود. از او به عنوان نابعه هنر شووری یاد می­شود. 

 شماره خبر : 315      تاريخ : 2016/03/30        آرشيو فرهنگ       آرشيو همه اخبار

تگ ها : فرهنگ ،  ارتباطات و همکاری های بین المللی ،   

اخبار مرتبط :


   نظرات کاربران :

نام و نام خانوادگی : *  
نظرات : *

(حداکثر 900 کارکتر)

 
کارکتر تايپ شده :